242010jun

100 Cols3 – Dag 5 – Pousse moi!

Ruud heeft het moeilijk

Gerrie Knetemann vertelde ooit dat de renners die het in een bergetappe in de Tour moeilijk hebben, naar de omstanders roepen “Pousse moi!, Pousse moi!” Duw mij! Duw mij! Tegelijkertijd zorgen ze er wel voor de nodige wegwerpgebaren te maken zodat de jury ze niet uit de wedstrijd kan zetten. Vandaag had Ruud het moeilijk. Toegegeven, het was niet de gebrekkige voorbereiding die hem parten speelde, maar zijn rechter versnellingshendel die het begaf. Hij kon achter niet of nauwelijks meer schakelen. Op zo’n dag als vandaag, waarop het voortdurend op en af gaat, schakel je misschien wel 100 keer per uur. Bergop kon Ruud nog wel een klein verzetje draaien en als het een beetje serieus bergaf gaat hoef je niet mee te trappen. Maar op de stukken ‘vals plat’ moest Ruud met een trapfrequentie van 120 proberen om de groep bij te benen. Dat is geen doen, en zo zag het er ook uit. Dus werd er om beurten geduwd. Soms kan (een deel van) het peloton wel sociaal zijn. De dag na de Ventoux werd er gelukkig relatief rustig gekoerst. Ik had af en toe zelfs een hartfrequentie op herstel niveau. Frankrijk was op zijn mooist, zowel landschappelijk als culinair. Voor de lunch streken we neer in Céreste, waar ze een fantastische spaghetti carbonara serveerden, naar wens (en zoals het hoort) met een rauw ei. Normaal ben ik de enige met belangstelling voor de dessertkaart, maar toen Ruud begreep dat het Franse woord voor Tiramisu ook Tiramisu is, was zijn verzet voor de tweede keer vandaag gebroken. Beau Bouke en ik zelf namen de Tarte Tatin. Tja, ook een etappe van 138km rustig fietsen/duwen en maar 2000 hoogtemeters vreet calorieën.
Manosque, onze eindhalte voor vandaag, bleek te beschikken over een kleine maar goede fietsenwinkel. Toen we de chef hadden uitgelegd dat we die kale niet nog een dag naar de Alpen wilden duwen was hij vol begrip. Nog voor zes uur had hij er een nieuwe versnellingshendel, 10 speed cassette, versnellingskabel, een nieuwe ketting en een kek stuurlintje opzitten.
Op de Bonette kunnen we Ruud straks weer goed gebruiken: Pousse moi! Pousse moi!

De groep op weg naar Montbrun

Frankrijk op z’n mooist

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *